AKHİSAR
TÜTÜN EKSPERLİĞİ YÜKSEKOKULUNDAN DÜNYA TÜTÜN SEKTÖRÜNE
Tayland merkezli Prestige Leaf firması sahibi
Zafer ATICI mezun olduğu Tütün Eksperliği Yüksekokulu öğrencilerine burs
bağışında bulundu.
Tütün Eksperliği Yüksekokulu 1994 yılı mezunlarından
Zafer ATICI, Tütün Eksperleri Derneği Eski Başkanı Servet YAPRAK, Yüksekokul
Müdürümüz Prof. Dr. Rana KİBAR, Akhisar MYO Müdürü Prof. Dr. Kadir AY ile
birlikte Üniversitemiz Rektörü Prof. Dr.
Ahmet ATAÇ’ı ziyaret etti. Tayland merkezli Prestige Leaf firması sahibi
olan Zafer ATICI, mezun olduğu okulun tütün alanında dünyada tek okul olduğu ve
dünya piyasasına tanıtılması yönünde katkı sağlamak istediğini ifade etti. Aynı
zamanda Yüksekokulumuz Endüstri Danışma Kurulu üyesi olan Atıcı, fikirsel
katkıları yanında yüksekokulumuz öğrencilerine burs vermektedir. Öğrencilerimize
ilham kaynağı olacağını düşündüğümüz hayat hikayesini ise kendi ağzından şu
şekilde anlatmaktadır:
“İzmir’in şirin köyü Ören’de, 30 Ağustos
1975 de dünyaya gelmişim. Ailecek çiftçilik, ticaret, üreticilik, esnaflık yaptıysak
da tarımı hiç bırakmadık. Daha 6 aylıkken annem-babam tarlada çalışırken ağacın
altında uyuduğum söylendi. 5 yaşımdan 16 yaşıma kadar da tarlalarda ailemle
beraber calıştım. Bir de rekorum vardır; hazirandan eylüle kadar 100 gün üstüste
hiç ara vermeden tarlaya gittik. Ama 11 yaşında Ağustos sıcağında Kemalpaşa
Lisesi Kütüphanesi’nden ödünç aldığım 32 kitabı da tarlalarda bir yaz boyunca okumuştum.
İzmir Atatürk Lisesi’nde yatılı lisede okurken, calışmanın üzerine disiplin,
memleket sevgisi de eklendi. Nasip ki, tıp isterken İstanbul Üniversitesi Tütün
Teknolojisi Mühendisliğini kazandım. Eklemem gerekir ki o zamanlarda bu okulun
giriş puani Tıp Fakültesi düzeyindeydi.
Büyükşehir İstanbul, 17 yaşımda daha da
kocamandı. Orada da hayatta kalma stajı yapmış olduk. 1994 yılında okulumuz şu
anki yerine, Akhisar’a taşındı. Para yetmiyordu talebeyken, hiç yetmedi, hep kıt-kanaat
geçti, ama çalışma arzusu vardı. Parasızlık bu yıllarda öğrenilmişti.Üç-dört arkadaş
özel firmaların kapılarını aşındırarak hem okuyup hem çalışmaya başladık.
Okulun 4. yılında minnet duyduğum kişiler
tarafından elimden tutulup bir özel firmada çalışmaya başladık, ama birseyler
yine eksikti. Çünkü, fabrika ve kağıtlardan başka bir şey görmüyordum. Yabancı
diller ve bilgisayar kurslarina başladım. O zamanlar MS-DOS, EXCEL bilmek büyük
marifetti. İngilizce, İtalyanca darken TOEFL, GMAT calışmaya başladım. Hedefim
dünyaya açılmaktı hep. Şöyle bir anektod da yaşamıştım: “Çiftçilerle İngilizce
mi konuşacaksın?” diye alay edilmişti. Ama içimden demiştim “Niye olmasın?” Ve
gün geldi 2004 yılında Hindistan’da, daha önce Londra’da BBC de çalışıp köyüne dönen
bir tütün çiftçisi ile İngilizce konuştum. Öğrenme isteği ve hayat boyu öğrenci
olabilmekten daha iyi bir yatırım yaptığımı hatırlamıyorum.
Yıl 1997, ver elini Çin. Bu da yüksek yerden
okyanusa atlama hikayesi olmuştu.
1999 Hindistan…2000 Thailand...Uzakdoğu, Amerika,
Avrupa seyahatleri…O zamanlarda internet yoktu. Bir telefon etmek maaşın yüzde
10 u tutuyordu. Tecrube, zorluklarla kazanılıyor.
2016 yılında 21 yıl emek verdiğim şirketten
ayrılıp kendi firmamı açtım. Prestige Leaf bugün 51 ülkede hizmet veren global
bir firmaya dönüştü.
Giderek iyileşmek ve başarmak, ama geldiğin
yeri unutmadan.”


